772

با گردن خود تیغ تو را آخته بودم

با یک حرکت ، سر ز تن انداخته بودم

دل بردن تو بازی و این شیوه قدیمی است

هر قدر تو « بردی » به خودم « باخته» بودم

خرچنگ گرفتیم در این دفعه و انگار

قلاب به مرداب تو انداخته بودم

کرکس شدنم حاصل بی  کس شدنم بود

من با تو که بودم بخدا فاخته بودم

دل را که به دریا بزنم ریخته ام چون

بر ساحل تو ، خانه ی خود ساخته بودم

امشب تو برو ! صبح بیا مال تو باشم

من یک شبه صد سال تو را « تاخته » بودم

افسوس که بی فایده است این همه افسوس

یک  عمر تو را دیدم و نشناخته بودم !

۲۲/۷/۱۳۸۲ 

یا علی مدد